Για τον παππού μου Σπύρο που εκτελέσθηκε στα Καλάβρυτα στις 13-12-1943

Posted: Δεκέμβριος 13, 2011 in ΕΛΛΑΔΑ
 

Ένα πολύ συγκινητικό κείμενο, γραμμένο από έναν εγγονό που ποτέ δεν ξέχασε τον παππού του που εκτέλεσαν οι Ναζί στα μαρτυρικά Καλάβρυτα…Έτσι, για να θυμόμαστε οι νεότεροι ότι οι Γερμανοί τελικά μας χρωστάνε πολλά περισσότερα από μερικές αποζημιώσεις…

«Κατά την διάρκεια της γερμανοϊταλικής κατοχής τα Καλάβρυτα και η επαρχία τους… υπήρξαν πεδίο σημαντικής αντιστασιακής δράσης. Γεγονός που προκάλεσε την μανία των χιτλερικών στρατευμάτων. Η ημερομηνία 13 Δεκεμβρίου 1943 είναι ημέρα μνήμης για τους Καλαβρυτινούς, μα και για ολόκληρη την Ελλάδα. Τότε συντελέσθηκε ένα από τα μεγαλύτερα ομαδικά εγκλήματα από τους Γερμανούς εναντίον άοπλου πληθυσμού.

Η καταστροφή των Καλαβρύτων σχεδιάστηκε πιθανότατα μετά την μάχη της 16-17 Οκτωβρίου 1943 στην περιοχή Κερπίνης-Ρωγών-Καλαβρύτων μεταξύ των ανταρτών και Γερμανών, οι οποίοι είχαν απώλειες δεκάδων νεκρών και αιχμαλώτων. Το πρώτο δεκαήμερο του Δεκεμβρίου οι Γερμανοί πραγματοποιούν ομαδικές εκτελέσεις στα χωριά Ρωγοί, Κερπίνη, Ζαχλωρού, Σουβάρδο, καθώς και εκτελέσεις μοναχών της Αγίας Λαύρας και του Μεγάλου Σπηλαίου.

Το πρωί της 13 Δεκεμβρίου έφτασαν στην κωμόπολη τρεις μονάδες του γερμανικού στρατού, οι οποίες ήταν υπό τις διαταγές του συνταγματάρχη Βολφρούγκερ, του ταγματάρχη Φρενεμπέρκερ και του λοχαγού Τένερτ. Έπειτα κάλεσαν τους κατοίκους να συγκεντρωθούν στην κεντρική πλατεία και αφού τους χώρισαν, οδήγησαν τα γυναικόπαιδα και τα αγόρια κάτω των 14 ετών στο σχολείο όπου και τους έκλεισαν, ενώ τους άνδρες τους οδήγησαν σε επικλινή τοποθεσία ονομαζόμενη «το χωράφι του Καπή».

Ακολούθησε η πυρπόληση των σπιτιών μέχρι που στις 12 περίπου το μεσημέρι μία φωτοβολίδα ήταν το σύνθημα για την έναρξη της σφαγής των κατοίκων.

Από την ώρα εκείνη και για τρεις ώρες περίπου τα γερμανικά μυδραλιοβόλα θέριζαν τους 700 κατοίκους που βρίσκονταν συγκεντρωμένοι στο χωράφι του Καπή. Ιερείς, καθηγητές, δικηγόροι, έμποροι, γεωργοί. Όλος ο ανδρικός πληθυσμός των Καλαβρύτων δολοφονήθηκε, άοπλος χωρίς καμία διάκριση.

Την ίδια ώρα στο σχολείο όπου βρίσκονταν κλεισμένα τα γυναικόπαιδα, κάποιες γυναίκες ακούγοντας τους συνεχείς πυροβολισμούς πήδηξαν από τα παράθυρα για να βρουν τους συγγενείς τους. Οι Γερμανοί όμως που φύλαγαν το κτίριο άρχισαν να πυροβολούν. Η φωτιά, που είχαν βάλει στην πόλη πλησίασε και το σχολείο. Τότε οι στρατιώτες αποχώρησαν, διότι υπήρχε κίνδυνος και για τους ίδιους.

Την ευκαιρία αυτή βρήκε ένας Αυστριακός κατώτερος αξιωματικός, ο οποίος άνοιξε την πόρτα του σχολείου, ώστε να καταφέρουν να διαφύγουν τα γυναικόπαιδα. Για την πράξη του αυτή αργότερα ο αξιωματικός καταδικάστηκε σε θάνατο και εκτελέστηκε.

Στον τόπο της ομαδικής εκτέλεσης έχει ανεγερθεί απέριττο επιβλητικό μνημείο με τα ονόματα των εκτελεσθέντων.

Για όλα αυτά κυρία Μερκελ ολόκληρη η οικογένεια μου πονά… έναν πόνο που ούτε ο χρόνος δεν γιατρεύει. Ακολουθούμε και μεταφέρουμε τις ευχές και κατάρες των γονιών μας και των παππούδων μας.

Συγνώμη που είμαι τόσο επιεικής μαζί σας , είναι ο λόγος του ότι εμείς οι Έλληνες ακόμα και με τους δολοφόνους μας δείχνουμε αυτό που εσείς δεν μπορείτε και για τους παραπάνω λόγους νιώθετε τόσο μεγάλο κόμπλεξ με τον ελληνικό λαό….

Έχουμε ιστορία ,έχουμε πολιτισμό που όλοι εσείς δεν έχετε και δεν μπορείτε να αποκτήσετε, διότι δεν είσθε Έλληνες…»

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s